Voorschoten – Het Daniel Kwartet geldt als één van de meest vooraanstaande klassieke ensembles van grote internationale reputatie. Het mag dan ook als bijzonder heten dat Henri Boshouwer Kroet van de Stichting Cultureel Gebruik Dorpskerk dit gerenommeerde strijkkwartet wist te contracteren voor een exclusief Nieuwjaarsconcert. De Dorpskerk was dan ook tot de laatste zitplaats bezet op vrijdagavond 11 januari. Op het laatste moment bleek een noodzakelijke vervanging van primarius Benzion Shamir (wegens familie-omstandigheden) door violiste Eeva Koskinen van het vooraanstaande Utrecht String Quartet. Van professionals op dit hoge niveau mag je niets anders verwachten dan dat zo’n vervanging vlekkeloos verloopt. Een strijkkwartet is de meest compacte, perfecte en verfijnde manier van musiceren in ensemble-verband. Ook het Daniel Kwartet beschikt over volmaakte harmonie, klankeenheid en klankbalans; zij zijn volledig op elkaar ingespeeld. Dat het spel van Eeva Koskinen zich zo perfect voegde met de andere drie kwartetleden, Misha Furman – viool, Itamar Shimon – altviool en Joanna Pachucka – cello, is een immense prestatie en getuigt van groot vakmanschap van alle vier.

Altviolist Itamar Shimon introduceerde de te spelen werken op soepele en aansprekende wijze. Zoiets brengt musici en publiek dichter bij elkaar. Van Beethoven speelde het Daniel Kwartet het Kwartet opus 18, nr. 2 in G-Dur, een betrekkelijk jeugdwerk van de componist en ook bekend als het Komplimentierungsquartett. Buitengewoon veel indruk maakte het Kwartet nr. 11 in f-moll opus 122 van Shostakovitsj. Het is hierin musiceren op het scherpst van de snede: intiem, hoogst persoonlijk met ingehouden passie. De grauwheid en het loodzware leven van het Sovjet-bestaan zoals Shostakovitsj dat moet hebben ervaren, is hier sterk voelbaar. Met felle, ironische en dwarse uithaaltjes van de eerste viool probeert hij soms even uit het keurslijf te ontsnappen.

Na de pauze een even intens stuk uit de Romantiek van Schubert, het bekende Der Tod und das Mädchen in d-moll, D.810. Een oud Grieks thema wordt in de Romantiek weer actueel: het conflict van de onontkoombare dood tegenover de jeugdige schoonheid en ongereptheid van een meisje. Ondanks de suprematie van de dood is er verlossing en troost uit schoonheid. Het Daniel Kwartet was hier ongeëvenaard, subliem spelend als in één ademtocht. Een laaiend enthousiast applaus doorbrak begrijpelijk de intieme sfeer.

Louise de Haas

Freelance journalist