De sfeer in de goed gevulde Dorpskerk veranderde in de loop van de avond van afwachtende nieuwsgierigheid in intense aandacht en ontroering. Vader Frank den Herder en zijn jongste zoon Wim lieten een avond lang zien hoe een ontmoeting van twee generaties met totaal verschillende muziekstijlen spannende en ontroerende momenten kan opleveren. De toehoorders werden onthaald op werken voor gitaar en piano, een mystieke orgelsonate, virtuoze gitaarklanken, cello-gitaarduo's, en pianosolowerken. Emotioneel was het melancholieke Afscheid opgedragen aan de in 2000 overleden Yolande. Vredig klonk Balance of Nature dat tijdens een bergvakantie is gecomponeerd. Vrolijk was het stuk Opgewekt, door Wim voor de Harry Sacksioni-tour gecomponeerd. Romantiek was er te horen in Dromertje van Wim en in de Liebestraum van Liszt. In de werken van Boccherini en Beethoven viel de technische beheersing van de muziekinstrumenten op. De inspanningen van de Den Herders werden beloond met een staande ovatie, die net zo lang doorging totdat er een toegift kwam. 'Een blues,' lichtte Wim toe, net zoals we vroeger altijd na het eten speelden.'

De stichting Cultureel Gebruik Dorpskerk bood het Voorschotense duo, dat niet in een hokje is onder te brengen, de mogelijkheid om in de reeks 'Voorschoten presenteert' hun eigen unieke concert te geven. Dit waagstuk bleek een succes. Het vraagt zelfs om een vervolg, vonden veel enthousiaste bezoekers. En de musici zelf? Wim die meestal op jazz- en rockpodia staat, was zelf ook positief verrast. 'Het is mij erg meegevallen om in een wat klassiekere omgeving te spelen,' vertelt hij na afloop, de mensen hier luisteren ten minste echt.'

Ook zijn vader Frank was verrast: 'Het valt mij mee dat mensen open staan voor nieuwe dingen en dat iedereen zo positief reageert. Dat had ik van tevoren eigenlijk niet verwacht.'