Recensie van Inge van der Hoeven
Witte Weekblad Voorschoten en Zoeterwoude 17 januari 2007

Dumky Trio zorgt voor nagenoeg uitverkochte Dorpskerk
Vrolijke melodieën en weemoedige klanken

Voorschoten - Het Dumky Trio deed zijn naam eer aan. Het ensemble -vernoemd naar Dvoráks beroemde pianotrio- verraste de bijna uitverkochte Dorpskerk met een boeiend nieuwjaarsoptreden, waar vrolijker melodieën werden afgewisseld met weemoediger klanken. Precies waar Dumka, een Tsjechisch volkslied met zowel blije als trieste passages, eigenlijk voor staat.

door Inge van der Hoeven

Het trio, uitgenodigd door de Stichting Cultureel Gebruik Dorpskerk, opende met Haydns pianotrio in e mineur Hoboken XV: 12. Wellicht moesten de muzikanten nog een beetje wennen aan de ruimte, waar het geluid wat moeilijk mengde. De spanningsboog had in ieder geval nog wat meer tot uitdrukking gebracht kunnen worden en ook het speelse en lichte karakter van het Rondo presto kwam nog niet helemaal tot zijn recht.

Dit werd echter volledig goedgemaakt tijdens het tweede deel van het concert, waar het ensemble in verschillende duo-combinaties muziek van drie joodse componisten ten gehore bracht. Joseph Achron, een in Polen geboren viooltalentje dat al op zijn achtste optredens gaf in heel Rusland, richtte zich vanaf zijn lidmaatschap in 1911 van de Vereniging voor Joodse Volksmuziek voornamelijk op het componeren van Joodse muziek. Hoewel hij tijdens zijn latere loopbaan in de Verenigde Staten nooit de erkenning kreeg die hij eigenlijk verdiende, werd de Hebreeuwse Melodie voor viool en piano, zijn eerste Joodse werk, na de voltooiing in 1911 direct beroemd. Dat had alles te maken met de interpretatie van Jascha Heifetz.

Het gevoelige samenspel van violiste Agnes Houtsmuller en pianiste Ana Sanchez Donate maakte dat je je goed kon voorstellen wat voor indruk zijn optreden destijds op de toehoorders moet hebben gemaakt.

Nigun, het tweede deel uit Baal Shem van Ernest Bloch sloot hier perfect op aan. Het stuk, oorspronkelijk geschreven voor viool met pianobegeleiding tijdens Blochs 'joodse periode', was vanavond in een heel ander jasje gestoken. Cellist Thomas Kanter had de pianopartij bewerkt voor cello. Dit leverde een heel interessante uitvoering op, waarbij het spel van echtgenoten Houtsmuller en Kanter naadloos in elkaar overging. Hoewel de steun die de violist in de oorspronkelijke versie van de piano krijgt hier ontbrak, kwam er een bijzondere chemie voor in de plaats: cellist en violiste gaven de melodie soms bijna ongemerkt aan elkaar door, zodat een ware dialoog tussen twee geliefden ontstond.

Achron en Bloch leidden uiteindelijk, als was het vanzelfsprekend, naar het stuk van de derde joodse componist, in de laatst mogelijke duo-combinatie. Met zijn lichte en natuurlijke cellospel maakte Kanter Mendelssohns Lied ohne worte tot het hoogtepunt van de avond, daarbij ondersteund door de goed getimede begeleiding van Sanchez Donate. Samen toonden zij maar weer eens aan hoe muziek woorden overbodig kan maken.

Het programma na de pauze stond in het teken van Ludwig von Beethovens pianotrio in Bes groot opus 97, Erzherzog. Beethoven, twee jaar lang leerling van Haydn, is wellicht geïnspireerd door diens pianotrio's. Toch scheen het niet erg te klikken tussen leermeester en leerling en heeft Haydn zelfs pogingen gedaan om te voorkomen dat een van Beethovens eerste pianotrio's werd gepubliceerd. Hij verbaasde zich vooral over de woede in de muziek van zijn pupil. Het spannende trio, waarin het einddeel allegro moderato een wat groter aandeel had dan sommige luisteraars hadden verwacht, staat dan ook in scherp contrast met Haydns geolied perfecte composities. De musici leken hier eindelijk helemaal in de muziek op te gaan. Een goed gekozen stuk om een interessant en vakkundig uitgevoerd programma mee af te sluiten.

Concert: Het Dumky Trio, met Agnes Houtsmuller (viool), Thomas Kanter (cello) en Ana Sanchez Donate (piano). Gehoord: 12/01 Dorpskerk Voorschoten.